Mooie laarzen. - Vind je?
Struisvogel? - Nee, rog.
Draag jij vislaarzen? - Ze zijn peperduur, hoor.
Tot later, baas.
U bent nat, M. Barret. - Het regent.
Hier is het warm en droog. Nou, alleszins warm.
Wat doet iemand als jij hier? Jij kan model worden.
Hetzelfde als u. Het is een chique tent, de mensen zijn aardig.
Zoals ik? - Niemand is zo aardig als u, Charlie.
Marcus, wat moet dat?
Ik los het wel op. - Vraag of ze weggaan.
Waar iedereen bij was. Je hebt een pik als een hamster.
Tijd om op te stappen. - Vijf minuten, zei ik.
We hebben onze pils nog niet op.
Als Brett komt, gaan we. - Je wist het.
Laat maar. Neem de tijd. - Zeker weten, M. Barret?
M. Bartolucci, we hadden geen benul. Geen probleem, we gaan.
Barret. Aangenaam. - Fijne kennismaking.
Max Minot, ik ben Avery Chasten. - Charlie. Avery Chasten?
Bekende naam in deze streek.
Familie van je? - Ja, mijn vader.
Fijn. - Drinkt u wat van ons?
Zal ik gaan zitten tot je vriend terug is?
Ik heb je vader twee jaar geleden bij een benefiet ontmoet.
Een vrijgevig man. Hij weet zeker van wanten?
Hij is fan van alles wat aftrekbaar is.
Ik ook. Ik wil hem wel eens spreken. Ik heb een paar investeringstips.
Echt? - Verrek, Carlo Bartolucci.
Hallo. Wat doet hij hier?
Het is zijn tafel. - Ik gebruik hem alleen.
Dat wist ik niet. Brett Campbell, M. Bartolucci.
Zo wil hij niet genoemd worden. - Zeg maar Charlie.
Hij heet nu Charles Barret. Charlie. - Je zegt het maar, Charlie.
Dit is geen goed idee. - Het is al lang geen idee meer.
We mogen geen tijd verliezen.
Fijn dat jullie me willen helpen, maar wat we nu gaan doen...
Dan niet. Het is ijskoud. Gaan we zuipen.
Jij beslist. - Je hebt gelijk.
We doen het. - Mooi, kom op.
Mag ik je gsm? - Wil je nu bellen?
Even maar. - Nu niet.
Ik zou Chickie ophalen. - Dat je een pieper hebt.
Je ligt onder de plak. - Kom op.
Ik ben er klaar voor.
We moeten ervandoor. - Jezus, je ouweheer.
Waar brandt het? Afspraakje?
Nee, we gaan met m'n vader bij Peter Luger eten.
Hij heeft het zuur aan wachten. - Ik ben er opgegroeid. Pen?
Dit is vijf keer korter. Je neemt 59th Street..
Wie is onze patiënt?
Een capo, toch?
Dat is ie niet geworden met kontlikken en genaaid worden.
Kom met ons mee. - Ja, te gek.
Ik wil me niet opdringen.
Welnee, hebben we gelijk een alibi. - Andere keer.
Ik heb mijn chauffeur weggestuurd. - Geen probleem, ik ben met de auto.
Toe dan. - Wat zou het.
Het leven is kort. Je hebt me omgepraat.
De rekening, graag. - Nee, ik betaal.
Jongens...
Vanavond gaan we stappen. Dat is lang geleden.
Er is een probleem. - Jezus, je hebt gelijk. Ze lekt.
Wat, de chloroform? - Nee, dat zal wel lukken.
Anders moeten we hem met Haldol injecteren.
Wie moet dat doen? - Hopelijk niemand. Anders jij.
Jij zit net goed. - Ik kan dat niet.
Kunnen we? - Daar gaat ie. Klaar? We rijden.
Prima auto. Ik heb er ook zo een. - Hij is van m'n moeder.
Die moffen hebben verstand van auto's.
Neem de tijd. Doe rustig aan. Ik regel alles. Lang geleden.
De tunnel. - Deuren en ramen op slot.
Wat doe je? Dit is de tunnel van Queens. Nu moeten we terug.
Wat ruik ik?
Kijk uit.
Hij blijft niet zitten. - Hij heeft me gebeten.
Denk je dat ie zo stom blijft zitten? - Kom nou, we zijn met z'n drieën.
Hij is alleen. - En hij is oud.
Je morst, eikel. - De raampjes.
Kijk uit. - De raampjes, Avery.
Schiet op. - Hou je kop.
Haal hem van me af. - Doe het dan, stop die naald erin.
Stop hem er nou in. - Hij is gewapend. Schiet op.
Niet slingeren. - Haal hem van me af.
Waar wacht je nog op?
Slaap zacht, schoft.
Prima airbag.
Avery, start de auto. Start de auto, Avery.
Is hij dood?
Niet doen. Afblijven. - M. Barret, hoor je mij?
Hij zou niks voelen. Geef hem iets.
Ik mag hem niet te veel geven.
Ken je ons nog, Charlie?
Het spijt me van de pijn. Ik verlos je er zo van.
Wat doe je? - TK zal goed voor je zorgen.
We gijzelen je. - Waarom?
We hebben je hulp nodig. Mijn zus Elise is ontvoerd.
De ontvoerders willen twee miljoen. M'n vader z'n geld staat vast.
De politie inlichten was idioot. - Niks mee te maken.
Je hebt contacten die dit kunnen oplossen.
En je hebt cash. Dus jij moet het losgeld dokken.
Jammer van je vriendin.
Je hebt gelijk, vroeger had ik iets kunnen doen.
Nu ben ik zakenman. Ik betaal belastingen, net als jullie ouders.
Eens 'n boef, altijd 'n boef, zegt pa. - En je moeder?
Hou daarmee op. Hou op.
Jongens, wat jullie me aandoen, is ongelofelijk.
Je hebt gelijk, vroeger waren jullie al koud geweest.
Maar vreemd genoeg begrijp ik waarom je dit doet.
Dus bied ik jullie de kans om er nu mee te kappen.
Voor dit goed uit de hand loopt. Begrijp je wat ik zeg?
Vast wel. Maak me los.
Schenk een borrel voor me uit. Ik bel mijn chauffeur.
We doen of er niks gebeurd is.
Ik kan me niks herinneren.
Je hebt mijn woord.
Goed, hoor. Ga maar. Wat wil je drinken?
Wat een gelul. Zie je wel dat hij met ons solt?
Hou je mond. - We hebben geen keus.
Wat is dat, bloed?
Toen pa het niet haalde, stuurden ze een pakje op.
Dat blijven ze doen, om 't etmaal, tot ze hun geld krijgen.
Pakje?
Wat zat erin?
Jij gaat naar huis in dezelfde staat als Elise.
Wiens bloed is dat?
Zij dood, jij dood.
Luister. Als je Lisa redt, red je jezelf.
Ik vroeg van wie dat bloed is.
Van wie is dat bloed?
Verdomd.
Jullie gaan eraan.
Ik mol jullie.
Hij kan er zo uit. - Hij is bijna los.
Hij kan er zo uit.
Je had hem toch verdoofd?
Jullie hebben net je doodsvonnis getekend.
Mijn plan is link, maar het lukt wel.
Jouw plan? Dat moet ik onthouden. - Wacht. Verroer je niet.
Ik heb hem nog maar één keer uitgedaan.
Wat dan? - Mijn ring.
Ooit had mijn vrouw stevige tieten. Maar er waren ook ooit dinosauriërs.
Ik heb drie paar schoenen. Witte Nikes.
Draag ik al 6, 7 jaar. Ze zijn bijna versleten.
M'n Bruno Magna's kan ik niet meer aan, door O.J. Dus koop ik laarzen.
Kijk eens. - Mooi, hoor.
Weet je wat voor leer dat is?
Rog. - De vis?
Natuurlijk. - Dus jij draagt vislaarzen.
Roggenlaarzen, ze zijn uniek. - Vislaarzen? Hoeveel kosten ze?
1500. - Dollar?
1500 dollar voor schoenen? Logisch dat je vrouw nijdig is.
Je lijkt haar wel. - Wie pikt dat nou?
Hou erover op. - Algoed.
Ik zeg jou niks meer.
Wanneer krijg je het volgende pakje? - Morgenmiddag.
Doet de telefoon het? - Wat is hier aan de hand?
Je jaagt ons de dood op het lijf, Ira. - Weet je gelijk hoe ik me voel.
Ik kom pokeren. Daarvoor wou je het huis toch gebruiken?
Daarom vond ik het goed. Jongens, dit..
Is dat pokeren? Wat doet hij hier?
Waarom hangt hij vast aan vader z'n stoel?
Wie is dat? Wat doet die modder hier?
Je hebt je schoenen aan. Je weet het, schoenen uit. De vloer is net geboend.
Maak het nou. Ik word niet goed.
Poker, zeiden jullie. Bier, porno, wiet, poker.
Nou? Hallo? Wat is hier aan de hand?
Ik wil het niet weten. Wat het ook is, jullie zijn te ver gegaan.
Iedereen ophoepelen.
Ira, maak je niet dik. - Geef me één reden.
We kunnen nu niet weg. - En of je weg kunt.
Luister. Elise is ontvoerd.
Is ze ongedeerd? - Dat weten we niet.
Waarom weet ik nergens van? En wat heeft hij ermee te maken?
Geweldig. Waar kom jij vandaan? - Ik keek even rond.
Laat dat. Blijf waar ik je kan zien.
Avery, het spijt me vreselijk, maar ik wil dat iedereen weggaat.
En neem je rare junkie-vriendje mee. - Ze hakken mijn vingers af, Ira.
Omdat de ontvoerders dat ook doen. Ook al heb ik er niks mee te maken.
Niet kijken.
Ik snap het, jullie hebben z'n vinger afgehakt.
Jasses, je hebt z'n vinger afgehakt. Lieve help. Wat mankeert jullie?
Zitten jullie even omhoog. Weet je wie dat is?
Het spijt me.
Het spijt me, ze hebben niks gezegd. Ze zeggen me nooit wat.
Ik ken ze eigenlijk amper.
Ik geloof m'n ogen niet. - Toch is het waar.
Hij molt ons.
Dat doet hij met mensen die hem niet respecteren.
Wat denk je dat ie doet met vijf.. vier eikels die z'n vinger afhakken?
Ik ben dood. Dood. Hallo, ik ben een dooie. Bedankt, jongens.
Als een maffioso uit Jersey het niet doet, doen mijn ouders het wel.
Ze eisen 2 miljoen losgeld.
Daarom hebben we M. Bartolucci nodig, voor wat diplomatiek gewicht.
Als ze inbinden, laten we hem vrij en zijn we hier weg.
Misschien ben ik gek, maar dit is mijn huis.
Had je mij niks kunnen vragen? - Je was nooit akkoord gegaan.
Als je dat maar weet. Je hebt z'n vinger afgehakt.
Jullie zijn gestoord. Stel gekken. Oprotten, nu. Hoepel op.
Wie weet dat we hier zijn? - Niemand. Zeker verkeerd verbonden.
Heeft iemand verklapt dat we hier zijn?
Nou, aan twee vrienden maar. - Twee.
Nou en? We zouden pokeren, niet Don Corleone ontvoeren.
Het spijt me, ik bedoelde het niet zo.
Hoeveel kosten de jouwe? -85 dollar, nou en?
Welk merk? Zie je, je weet het niet eens. Ik let op m'n schoenen.
Mag dat al niet meer? Waar moet dat heen met dit land?
Heb ik een vergadering gemist?
Ik moet naar de we.
Hier ga ik niet.
Nee, niet daar. - Niet, dan. Hoe vind je die?
Ik maak één hand los. - Net als vorige keer?
We waren bijna dood.
We rijden hem met stoel en al de we binnen, en...
Weet ik veel. We binden zijn handen ergens aan vast.
En de derde hand? - Derde hand?
Die zijn pik uit z'n gulp haalt. - En richt, alsjeblieft.
Dat is altijd meegenomen. - Wat is dat?
Een vaas. Nog nooit van een steek gehoord?
Weet jij wat beters?
Hij komt uit Sri Lanka. - Voor jou.
Geinig. - Wie houdt 'm vast?
Ik ben de baas. Max, jij doet het. - Mooi niet. Avery, doe jij het.
Ik niet. - Mijn pik, ik kies.
Ik studeer voor arts, dus ik help M. Barret urineren.
Wie mijn pik vasthoudt, geeft me eerst een borrel.
Je hoeft me niet op een etentje te trakteren.
Ik hoef geen belofte van trouw. - Sorry, dat is geen goed idee.
Telefoon, M. Lawrence.
Ogenblik, Charlie. Dank je. Hou je d'r glas vol tot ik terug ben?
Met Marty. Alles in orde? - Zou ik anders bellen?
Wat is er? - Dit geloof je nooit.
Zet de luidspreker uit.
Zet uit. - Hij is m'n advocaat.
Dit is geen rechtszaal. -Wat nou?
Dan horen we hem niet, Einstein. - Ze gebruiken geheimtaal.
Heus. Zo van: 'Alles in orde?' 'Nee., Ja, alles in orde'
Wat gebeurt er? - Ik ben ontvoerd.
Waarom? - Twee miljoen.
Maar waarom? - Stuur je kind niet op kostschool.
Kostschool? Wie houdt je vast, en waarom? Wat willen ze?
Wat moeten we hiermee? - Ik wou koekjes bakken.
Goed idee.
Zoek uit wie en waar.
De hele mikmak. En wel meteen. - Luister.
Kan ik je bellen? - Moment.
Wat is het telefoonnummer? - Doe normaal.
Als ze haar vinden, hoe moeten ze dat dan laten weten?
Je hebt hier niet erg goed over nagedacht, hè?
TK, geef hem het nummer van je pieper.
Voor een ontvoering? Mooi niet. - Maak je een geintje?
Zeg op. - Geef terug.
Zeg op. - Val dood.
Ja? Weet je, ik denk...
Te traag, zoals altijd. Ik vraag het wel even aan Chickie.
Ik heb je acht uur geleden met een ander gezien.
Chickie? - Het is voor Elise.
8506369. En dan 7. Bedankt.
Heb je dat? Mooi. Verlies geen tijd.
Charlie, je moet me helpen. Dit zal even duren.
Ja. Bel Lono.
Rotvent. Blijf van de auto af. Blijf eraf. Blijf van de auto af.
Al goed, geef me een dollar. -Wat?
Jij hebt een Benz, ik een emer. Een dollar.
Een emer? Geef me je emer. - Nee.
Geef me je emer.
Weet je wat? Ik geef je 500 dollar voor die emer. Goed?
Stop de fles en de vod in de emer en geef hier.
Laat hem.
Ga naar een hotel, was je, koop een pak en zoek werk.
Als ik je nog eens zie met een emer, mol ik je.
Goed. - Mooi. Rot op.
Je bent een beste kerel. Echt.
Je hoeft ze alleen op weg te helpen.
Mag ik een sigaret?
Geef me je blaffer.
Laat hem. - Verdomde eikel.
Verdomd. Jezus Christus. In de pis.
Verrek. En ik heb hem 500 dollar gegeven. Jezus.
Samen met je laarzen is dat 2 ton. - Zwijg over die laarzen, begrepen?
Het is niet geinig. - Ik plaag je maar.
Spreek nooit meer over schoenen. Zelfs niet over sokken.
Al goed, al goed. - En blijf van de knoppen af.
Lono, met Marty. Charlie belde net.
Hij is ontvoerd. - Ontvoerd?
Is hij ongedeerd? - Hij leeft nog.
Ik voel mijn arm niet. - Laat maar.
Geef me een borrel. - Ik doe het wel. Goed idee.
Bedankt. - Max, alcohol en pijnstillers…
Luister naar hem, M. Barret. Zijn vader is arts.
Geen seriemoordenaar? - Op slot.
Doe of je een crimineel bent. Bedenk wat.
Whisky. Met ijs, als er is.
Slim, hoor. - Nog een.
Geef hem meteen de fles. - Hij is oud genoeg, laat hem.
Ben jij nu de dokter? Ga je gang, Dr. Brett.
Wat doet jouw vader, Dr. Brett? - Hij heeft een tegelbedrijf.
Wat een opluchting.
Druk een numerieke boodschap in na de piep.
Wat doe je? - Wat denk je? Ik bel terug.
Nee, dat ziet pa op de rekening. - Jezus, Ira, Wil je een kwartje?
Hij zal weten dat we hier waren. - Nu zeker.
Dat was een cadeau. - Mooi. Raap op.
Hoe voel je je? - Slecht. Duizelig.
Je klinkt slecht. Goed nieuws.
Ik ben de ontvoerders op het spoor. - Nu al?
Makkelijk zat, onze genieën weten van aanpakken.
Dus heb ik 'm gemold. Zijn hersens aan gort geschoten.
Volgend jaar vinden ze z'n kiezen misschien.
Wat is er? Je eet niet.
Ze zijn zeker van hier.
Ze leeft nog, maar met zulke psychoten zal ze niet lang heel blijven.
Verdomd. Het was hier toch veilig? - Wat doe je? Het is een kind.
Heb je contact met ze? - Ik heb meer tijd nodig.
Zeg dat je cliënten het losgeld willen betalen.
Schrik ze niet af. - Je zegt het maar. Hoe zit het daar?
Ben je alleen? - Zeg maar.
De mensen die hier achter zitten, gebruiken een mol.
Naar ik hoor doe je niet erg je best om je schuld bij Antoine af te lossen.
Wat er bij mij niet in kan, is dat jij met je stamboom
niemand vindt om te dokken. Kan je je ouwelui niet uitschudden?
Normaal waren we nu uitgepraat. Maar je hebt mazzel.
Mag ik het zeggen? - Daar zijn we hier voor.
Mijn compagnon en ik hebben je schuld bij Antoine afgelost.
Nu sta je bij ons in het krijt. Je kan er voorgoed vanaf komen.
Heb je je dure leventje terug. Of er niks gebeurd is.
Wees slim, dan overkomt niemand wat. Toch?
Gebruik je hersens. Makkelijk zat, iedereen blijft heel.
Iedereen tevreden. Iedereen blijft heel.
Fijn. - Je ziet er pips uit. Wat heeft hij?
Wat zeiden ze? Wat is er gebeurd? - Hij heeft de ontvoerders gevonden.
Juich niet te vroeg. Het kan tegenlopen.
Er kan zoveel fout gaan. - Ze is toch ongedeerd?
Zo te horen wel. - We spelen het wel klaar.
Is het al borreluurtje?
Waar hangt Ira uit?
Wat zal het zijn? - Geef hem anderhalve whisky.
Lieve help, wat doen jullie? Ik geloof m'n ogen niet.
Ongelofelijk. Je zuipt m'n vader z'n drank. Geef hier.
Wat? - Hij merkt het toch niet.
Wat is dat dan? Hij zet streepjes op het einde van elke zomer.
Het is nog waar ook. - Veel mensen doen het.
Lieve help, kijk dit nou. Moet je dit zien. Kijk nou.
Maak me dan meteen af. Doe het dan. - Maak je niet dik, Ira.
Vriend van je? - Heeft hij niet.
Wij zijn je vrienden. - Rustig? Dit lijkt Woodstock wel.
Een bewakingsfirma. - Niet opendoen.
Ik moet wel, anders bellen ze de politie. En zij mijn vader,
en dan komt hij en zijn we de lul. Ik ben al de lul. Bedankt.
Ira, leid hem af.
Hoe? - Leid hem af.
Trek je jas uit.
Goedenavond. - Wat is dat?
Wat is er loos? - Paswoord?
Ik ben Winston Reder z'n zoon. - Het paswoord, M. Reder.
Anders moet ik de politie waarschuwen. - Het paswoord is.…
Mag ik een hint? Het is een poos geleden. Geef me een tip.
Centrale, eenheid zeven hier.
Niet doen. - Handen thuis, of ik gebruik dit.
Dat is een zaklamp.
Alsjeblieft. Kijk eens. Je kent mijn vader. Ik ben zijn zoon.
Twee druppels water. - Centrale, Windle Lane 7739.
Ik zag licht en ik heb aangebeld.
Met de greens en de caddies.
Double Bogie. Double Bogie, verdomd.
Dank je. Schuttingtaal is onnodig.
Ik meld me zo weer. Mijn excuses. - Je doet gewoon je werk.
Het alarm in de slaapkamer is afgegaan.
Ik moet een controle uitvoeren. - Waarom?
Sectie 34B stelt dat verlaten huizen moeten worden gecontroleerd.
Ira. Lees je contract.
Doe je je schoenen uit?
Valt er wat te zien?
Charlie gezien? - Ja, je kent m.
Heeft hij met iemand gepraat? - Een stel jochies.
Ze komen wel vaker. Eentje valt op Jennifer.
De hostess? - Ze is al uren weg.
Doe me een bol. Ik heb informatie nodig. Telefoonnummer, adres..
Dat hoeft niet. M. Barret zorgt goed voor mij.
Dan niet.
Ik heb dit baantje via m'n oom. Als je soms werk zoekt, kan ik wel...
Zet dat uit. - Wie is daar?
Niets. Niemand. - Ik moet hier naar binnen.
Dat gaat niet. De deur zit klem. Dat is het probleem.
Ik moet hier naar binnen. - De deur zit klem, echt.
Ira, wat moet dat, heb je alleen light bier? Hoe gaat het ermee?
Is alles in orde?
Centrale, alles veilig. Schrap de oproep.
Laat het systeem nakijken. Je zit vast met een kortsluiting.
Goed.
Je weet maar nooit.
Goed. - Bedankt.
Bedankt, hoor.
Is dat m'n vader z'n wapen? We mogen niet in de slaapkamer.
Je zit aan hun spullen. - Helemaal niet.
Je laat ons dat wapen elke zomer zien. Ik wist dat het van pas zou komen.
Goed, leg het terug. - Sorry, ik hou het.
Wat doe je nou? - Je kijkt toch niet.
Zet het terug. - Nee.
Zet het terug, zeg ik. - Nee, zeg ik.
Zet het terug. - Nee.
Geef me de afstandsbediening.
Ben je niet lekker?
Geef hier. - Nee.
Geef hier, zeg ik.
Ik ben jou kotsbeu.
Laatste kans.
Doei.
Pak dat klereding maar.
Wat mankeert jou? - Nu heb ik het begin gemist.
Nu is het de moeite niet meer. Verdomd.
Ik ga sigaretten halen.
Denk erom, hou de deur dicht. Ze mag er niet uit.
Ja, ja.
Laat de afstandsbediening hier. - Ik neem hem mee.
De koning van de eikels.
Waarom steken we de koppen niet bij elkaar? Jongens...
Weet je niks dat kan helpen? - Niks dat de politie niet weet.
Smerissen, mijn natte droom. Vertel op.
We zouden gaan stappen.
Max en Elise kwamen niet opdagen om middernacht.
Was jij bij haar? -Ja.
Hadden jullie iets moois dan? - Bijna een jaar. Nou en?
Dat wist ik niet. Vertel me alles. - Ik heb het al zo vaak verteld.
Niet aan mij. Vertel.
We brachten de dag door op de boot en trokken toen naar de stad.
Boot? Welke boot? - Van m'n vader. Het is een jacht.
Hij komt er nooit. Hij wordt zeeziek. Alleen daar waren we veilig.
Dus jullie deden het stiekem? - Ze hadden geen keus.
Mijn vader zou het besterven.
Wat zou het ook? - Dat maak ik wel uit.
Wat is er gebeurd nadat je vertrok? - Net wat Brett zei.
We reden naar het feestje. Er was een kettingbotsing gebeurd in Lex Street.
Dus nam ik 96th Street. Het was donker.
We kwamen bij een werf. Het regende. Of ik op de maan was beland.
We zijn verdwaald. - Dank je.
De eerste links of de derde rechts? - Zeker toen ik over die put reed.
Dit zal me nog lang heugen. - Doe de deuren op slot.
Kijk eens in het handschoenkastje of er een kaart ligt.
Elise, je maakt het me niet makkelijk. - Mooi, ik ga juist voor harder.
Max, je moet me iets beloven.
Dat je me nooit zult verlaten, wat mijn vader ook zegt of doet.
Nooit. - Beloof het me nou.
Ik beloof het.
Je bent mijn engel, dat weet je toch?
Nog één ding.
Trouw met mij.
Max, niet doen.
Ik meen het. Trouw met mij. Alsjeblieft.
Natuurlijk wil ik met je trouwen.
Wat denk je?
Ik betaal de elektriciteit, de boodschappen.
Haar schoenen. Zelfs een Vietnamese griet die haar teennagels lakt.
Ik zou haar beter laten mollen. Mijn vrouw.
Nog nooit een Aziatische gehad.
Te jong voor Korea, te oud voor Vietnam.
Dr. Mengele, heb je nog een vinger afgehakt?
Waarom? - Ik voel me niet best.
Dat komt door de medicatie. Je wordt er misselijk van.
Ik geef je minder. Brett, ik moet z'n arm optillen.
Je maakt hem niet los. - Ik heb geen keus.
Doe maar. Geef me geen reden om dit te gebruiken, Charlie.
Richt dat niet op mij. - Ik krijg wat van dat wapen.
Leg dat neer. Zo kan hij toch niks. - Sorry, dames.
Je richt het op mij. - Het kan afgaan.
En Ira kan een wip versieren. Je rot maar op.
Chase, mag ik dat kussen even?
Ira zal boos zijn als je z'n kussen vies maakt.
Geinig voor een vent met negen vingers.
Mag ik een borrel? - Geef 'm water.
Dat vroeg ik niet. - We willen je niet in gevaar brengen.
Daar is het te laat voor. - Dood ben je niks waard.
Ik haal water. - En een korst brood, graag.
En misschien wat zaagsel.
Wil je ook arts worden? - Dat is de bedoeling.
Hopelijk krijgt de Orde der Geneesheren hier geen lucht van.
Je zegt toch niks? - Ik klik niet.
Het leek vast een goed plan toen je het beraamde.
Het uitvoeren is andere koek. 'n Rijk joch als jij kan dit niet aan.
Maar de drugs helpen, hè?
Je wordt er moedig van.
Jullie kennen elkaar al lang, hè? - Al een eeuwigheid.
Je vertrouwt elkaar onvoorwaardelijk. - Wat denk je?
En als een van hen niet zo'n goede vriend bleek?
Zou je nog je hachje voor 'm wagen? - Waar stuur je op aan?
Als ik nou zei dat de ontvoerders een mol gebruiken?
Iemand die Elise kende? - Niet iemand die haar kende.
Iemand hier in huis. - Je kletst.
Ik weet niet waar je dat haalt, maar het klopt niet.
Toch?
Dat telefoontje kwam van een plek met hoge muren.
Een plek die je kent uit de film. Ik ben er opgegroeid.
En iedereen weet er dat iedereen liegt.
Smerissen, de kranten, je ouders.
Het enige waar je staat op kunt maken,
zijn geruchten. Die zijn betrouwbaar.
Je bent een slim joch. Je zult een prima arts worden.
Als je dan nog leeft.
Ik kijk even waar Brett met je water blijft.
Charlie wil water. -Is hij alleen?
Jij kwam toch meteen terug?
Ik doe het wel. Jezus Christus.
Max, alleen water, hè.
Hoe is het met hem, TK? - Goed.
Nee, we hebben een probleem. - Hoezo, wat is er?
Charlie is vast aan de drank. - Ga weg.
Nou en? - Z'n lever maakt geen vitamine K aan.
Vitamine K is essentieel voor de bloedstolling.
Ja, en?
De bloedstolling is nogal belangrijk.
Zal hij doodbloeden?
Uiteindelijk wel. Zijn bloeddruk zakt.
Verdomd. Geweldig. Een dooie maffioso in de woonkamer.
Te gek, nog beter. - Kon je dat niet weten?
En jij? - Ik ben geen arts.
Ik ook niet.
Jij ziet er goed uit.
Ik heb het tegen jou. -Ik ga uit.
Pak dan nog maar een pilsje voor je nieuwe pappie.
Niet zoveel kapsones. Je lijkt elke dag meer op je moeder.
Zij wil me wel, dus jij ook.
Dag, Jennifer. - Lono, wat doe je hier?
Wat is er met jou?
Wacht hier.
Wie mag jij wezen?
Beschouw me maar als een vriend van de familie.
Mijn huis uit, eikel.
Heb je een paar minuten tijd voor me?
Ik wil het een en ander met je bespreken.
Wat je gedaan hebt, is niet echt jouw schuld.
Je hebt wat je noemt een genetische afwijking.
Mam noemt het 'het gen.'
Mijn opa had het. Hij was in 1912 uit Ierland overgestoken.
En hij gaf het door aan mijn ouweheer. Geschikte vent.
Geen doetje, een harde werker, een sportfanaat.
Maar als hij terugkwam van de werf, bleef hij wel eens in de kroeg hangen.
Op een keer kwam ik thuis en er brandde nergens licht.
Ik snapte het niet. Ik hoorde mam ergens in het donker huilen.
Ik was oud genoeg om bij de schakelaar te kunnen en het licht aan te doen.
En ik zag wat hij met haar had gedaan.
Dus ik pakte m'n Mickey Mantle slaghout dat ik voor kerst had gekregen.
Ik trof m'n ouweheer uitgeteld in de badkuip aan.
En ik sloeg hem verrot.
Daarna was het huis altijd verlicht als een honkbalveld als ik thuiskwam.
Hij heeft nooit meer een druppel aangeraakt.
Ga vooral je gang als je wilt zuipen. Maar als je haar ooit nog aanraakt...
…krijg je bezoek van mij en M. Mantle, vriend.
Uitgepraat? -Ja.
Mooi.
Stuur die hoer eens als je wilt. Ik ben nog niet met haar klaar.
Sorry van de rooster. - Geen probleem.
Die vrienden van je uit de bar, hoe heten ze?
Avery, Max en Brett.
Zo beter? - Ja, dank je.
Knappe vrouw, zeker? -Wie?
Elise. Is ze mooi? - Meer dan dat.
Als ze naar je kijkt, staat je hart stil.
En gaat het weer kloppen.
Ken jij zulke meisjes?
Allemaal. Wat heeft haar vader tegen jou?
Heb je soms zijn vinger afgehakt en hem ontvoerd?
Nee, Elise d'r ouweheer is een hypocriet.
Een ouwe, verveelde rijkaard die alles naait wat los zit.
Zijn vrouw slikt pillen en drinkt en weet niet meer wie ze naait.
Heb je 'The Graduate' gezien? - Prachtige film.
Mrs. Robinson, dat is Elise d'r moeder.
Komt ie een keer vroeg thuis, naait ze net mijn pa.
Vader nummer drie, maar wat maakt het uit.
Daarna was het haat en nijd. Ik mocht Elise niet meer zien.
Maar ik was pas negen.
Snap jij er wat van? - Het leven is niet eerlijk.
Het heeft lak aan logica en regels.
Max, dit is je kans. Laat dit niet uit de hand lopen.
Ik weet dat je me niet vertrouwt, maar laat me gaan en ik red Elise.
Ik geef je mijn woord.
Eerlijk waar, ik heb nooit je vinger willen afhakken.
Jij hebt makkelijk praten.
Maar ik kan je niet vrijlaten.
Dat is eng.
De zekeringkast? - Weet ik 't.
Ira, je woont hier. - Buiten.
Ergens. - Ga kijken.
Alleen? -Ik ga mee. Ik pak m'n schoenen.
Dat je niet weet waar de kast is. -Nou en?
Huur je iemand in om de zekering te maken?
Ik heb iets gehoord en ik moet het kwijt.
Vertel nou. Wat is er?
M. Barret denkt dat er een mol betrokken is bij de ontvoering.
Een van ons, Ira. - Jezus.
Rustig, hij kletst vast. Dat moet haast wel.
Hij probeert ons af te leiden. Zeker weten.
Wacht eens even. Dit is goed.
Luister nou even. Als het klopt, kunnen wij de mol ontmaskeren.
Luister. Dan kunnen we een wit voetje halen bij Charlie.
Dan molt hij ons niet en komen we ervan af met een waarschuwing.
Ira, praat er met niemand over tot ik dit heb uitgekiend.
Mij kun je vertrouwen.
TK en ik hebben eens gepraat over die mol.
Je kunt gerust zijn dat ik erachter kom wie het is.
Ik kom er wel achter.
Ik reken op je. - Ja? Ik zal je niet teleurstellen.
Kontlikker.
Maak je geen zorgen. Als er een rat is, lok ik hem in de val.
Want dit is ontoelaatbaar. -Ira, jij bent de man.
Dank je. - Stop.
Rij me toch maar tot bij de open haard. Dat is knus.
En ik wil in Brett z'n buurt blijven. - Goed.
Dan gaan we naar de open haard.
Dag, Brett. Hoe gaat het ermee? - Blijf van hem af. Jezus.
Je klinkt wanhopig. - Ik moet die eikels vinden.
Ik beantwoord geen vragen. - Misschien weten de meisjes iets.
Anders kan het slecht aflopen. Hij kan wel doodgaan.
Ik ken Charlie al twintig jaar. Ik mag hem niks laten overkomen.
Ik sta bij 'm in het krijt.
Ik ook. Ik was nog groen toen ik 'm ontmoette.
In de jaren '70, we waren altijd high.
Ik ging toen met die rotzak, Nick de Neus. Een eikel eerste klas.
Ik naaide hem al drie jaar en hij wist niet welke kleur m'n ogen hadden.
Hij zag meteen m'n schoenen,
die ik net bij Bergdorf's van zijn geld had gekocht.
Kom hier. Kom.
Ze zien er nog gloednieuw uit. Weet je wat?
Als we hier klaar zijn, gaan we een eindje rijden.
Ik ging eraan. - Naar Bergdorf's.
Zeker weten. - Ik moet er voorbij.
Ik kan haar afzetten. - Vergeet het.
Toen wist ik dat die drie jaar niks voor 'm betekenden.
En toen kwam Charlie, maar Nick liet me niet zomaar gaan.
Hij wou geld voor z'n waar. - Mooie ring heb je daar.
Charlie redde m'n leven. Hij ruilde z'n ring in voor mij.
Kijk eens, voor jou. Je krijgt 'm cadeau.
En de volgende dag kreeg ik een pakje van Bergdorf's.
Hoe is het Nick de Neus vergaan?
Charlie kreeg z'n ring terug.
Charlie, wat moet je.
Als ik zocht, zou ik hier beginnen.
Ik weet hoe we die eikels kunnen vinden.
Ze wassen het geld wit via Barnio Bennie.
Blijf van de knoppen af. Jezus, hoe vaak nog? Charlie wil ze zo.
Ik stel ze wel weer in. Blijf er met je fikken af.
Dag, bink. Hoe gaat het ermee? - Best.
Hoor eens...
Er is een kink in de kabel.
Eerst moet je beloven dat je je mond houdt.
Wat klets je? - Beloof het.
Krijg de tering, Ira.
Goed dan. Luister.
Charlie heeft redenen om aan te nemen...
…dat er een mol betrokken is bij de ontvoering.
Heeft hij je dat gezegd? - Indirect, ja.
Uitgesloten.
Als ik harde bewijzen vind, hoor je het.
Doe dat, Ira. - Ik ben het, hoor.
Wil je dat niet aanlengen met een beetje soda?
Ik dacht het niet. Fijn dat je je schoenen hebt uitgedaan.
Geen probleem. - Aardig van je.
Hou je haaks.
Lono, je moet wel je kleren uit op het podium.
Zeg het eens. - Charlie is ontvoerd, lul.
Waar zitten ze, eikel? - Ik heb alleen een telefoonnummer.
Waar is het? Waar? Ik sla je murw.
In m'n portefeuille. - Grafieten rotzooi. Ik zei het nog.
Ik schakel weer over op staal.
Ze helpen niks en ze kosten dubbel zoveel. Grafiet? Plastic, ja.
Marty, ik heb een nummer voor je.
Zet 'm op drie. Mijn programma begint.
Ik kijk hiernaar. - Dat is al drie. Verzet het.
Mijn cliënt wil het losgeld betalen.
Voor Elise Chasten. Ik heb de twee miljoen.
Geef me twee uur en noem een plek voor de ruil.
Goed, dag.
En? - Verkeerd verbonden.
Ik neem je in de maling.
Kun je 'twee miljoen dollar' zeggen?
Is het zover? Twee miljoen dollar.
Teek, mag ik je wat vragen? - Tuurlijk.
Wat is er?
Ik heb gezien hoe je Charlie z'n vinger hebt afgehakt.
Dat beeld spookt door mijn hoofd. Ze hebben hetzelfde met Elise gedaan.
Zou ze hebben geleden? - Niet doen.
Kwel jezelf niet zo. Het komt wel goed, dat weet ik zeker.
Laat je niet gek maken, meer is er niet aan.
Ik weet het, het is stom. - Het is zinloos.
Dom. - Zinloos.
Kijk niet naar m'n schoenen. Ik heb het wel gezien.
Ze zijn mooi, maar 1500 dollar? Je bent niet lekker.
Het is geen slang. Die mol je in de woestijn. Of je slaat ze dood.
Hiervoor moet je een boot huren, en duikmateriaal en zo'n harpoen.
En die vis vangen. Duur grapje.
Ze zijn 5000 waard. Het was een koopje.
Zonde. - Eruit. Je lijkt m'n schoonmoeder.
Jezus, heb je 'm gelezen of zo? - Ja, twee keer.
Jongens, als ik niet doodbloed, ga ik wel dood van verveling.
Kunnen we niet beter de tijd doden?
Full house.
Jammer, Max. Ik wil niet brutaal doen, maar dit is je avondje niet.
Vertel mij wat. - Ooit iemand een dooie vis gestuurd?
Je verwart me met een acteur. Zeker omdat ik zo'n klassiek profiel heb.
Schud ze goed. - Je had toch geoefend?
Het is maar een spel. - Je klooit maar wat.
Brett, doe mee. Pak een stoel. -Ik pas.
Je mag je best vermaken, hoor. - Ik speel niet met jou.
Jullie watjes doen maar. - Bedankt, hoor.
Verbroederen we niet? Jij je zin.
Brett doet niet mee. Vijf kaarten.
Azen, paren, boeren, heren wild. - Dat is het hele spel.
Nou en? Mijn spel, mijn regels. - Daar is niks aan.
Heren, denk erom, die kaarten heb je door stom toeval.
Het komt erop aan je tegenstander in te schatten.
Daarom leef ik nog. Het enige wat me zo vaak de huid heeft gered,
was dat ik m'n tegenstander net iets eerder doorhad dan hij mij.
Wat klets je? Je hangt aan een stoel vast.
Je had ons zeker meteen door in het Plaza?
Ik geef toe, ik ben wat uit vorm.
Ira, geef me vier kaarten. - Het spijt me. Pardon.
Ik heb er zes. - Neem Ira nu. Ik vertrouw Ira.
Echt? - We pokeren, hij bakt er niks van.
Maar Ira z'n ogen dwalen niet af. Hij speelt het eerlijk.
We weten al dat Ira niet kan bluffen. Ik weet voor hem wat ie zal bieden.
Ja? Want ik kan wel wat hulp gebruiken.
Avery probeert 't zuur aan me te hebben.
Je moet een pik op me hebben om mij zoiets te flikken.
Zijn integriteit speelt hem parten.
Kan je nu al gedachten lezen? -Ja.
Ik stop. - Er is nog niemand uitgekomen.
Ik kom wel uit. - Dat lijkt me logisch.
Ik stop. - Dat ook. En Brett?
De controlejunkie. Hij laat niks aan het toeval over.
Hij zou pas spelen als hij niet kon verliezen.
Ik hoef dit niet te pikken. Ik stap het af.
Eindelijk. - Je schat Brett verkeerd in.
In Atlantic City moesten we hem opsluiten.
Had hij een paar kwartjes verspeeld?
48.000 kwartjes. We reden naar Jersey op Memorial Day.
De Dag van de Arbeid.
Wat dan nog? Hou je mond, ik vertel.
Jij kunt niet vertellen. Je maakt er altijd een zootje van.
Nu weer. - Omdat je me onderbreekt.
Je doet het altijd, en dan verlies ik de draad.
Ira, als je het goed vertelde, hoefden we je niet te onderbreken.
Vertelt er nog iemand? - Ik was bezig.
Ik vertel het wel. Jij verknalt het maar.
Het was de Dag van de Arbeid, zoals TK zei. Het was bloedheet, toch?
Maar binnen was het ijskoud. Goed voor de zaken, blijf je wakker.
De drank was gratis, maar teut ben je zo uitgekleed.
Het was al laat, de zon kwam bijna op.
Wij waren alles kwijt, maar Brett niet. Hij bleef maar winnen.
Toen gebeurde het.
De aflossing van de wacht.
Een croupier uit Vegas greep in als de inzet te hoog werd.
Weet je hoe ze hem noemden?
The Widowmaker. Wat een gluiperd was dat.
Zo'n joch dat de leraar eraan herinnerde dat je huiswerk had.
Brett had al 22 ton, dus ik ging naar de we.
Toen ik terugkwam, was hij al 12 ton kwijt.
Hij veranderde niet van tafel, hij tekende een promesse. Stel je voor.
Avery had net zwaar gegokt en op de valreep vijf ton gewonnen.
Eén blik op die sul en hij gooide zijn vijf ton erbij.
Met z'n tweeën zouden ze hem zo inmaken.
Dus wat deed Brett? Hij doubleerde.
The Widowmaker keek hem recht in de ogen en trok één kaart.
Die kerel had ballen als kanonkogels.
Ga nou niet weg, jongens. We vermaken ons toch? Kom nou.
Daarna trakteerde Brett ons met zijn laatste 200 dollar op steak.
Wat een kerel. 20 ton kwijt, geen geld voor een buskaartje,
en hij trakteert. Leuk, rijke ouders hebben.
Zijn vader heeft zijn allereerste stuiver nog.
Hoe wou hij die 20 ton terugbetalen?
De intrest alleen doet je duizelen.
Ik heb zo'n pijn in m'n arm. Maak het plakband wat losser, hij is murw.
Wat doe je? Wat moet dat? - Ik had net een flush.
Kalmeer. Hij is niet eens in staat om te lopen. Waar maak je je druk om?
Ik wil dat we ons aan het plan houden.
Misschien is dat niet je enige zorg. - Wat bedoel je daarmee?
Vraag het hem dan, TK. -Wat?
Vooruit, TK. -Wat? Hou je mond. Wat?
Ik vraag me iets af. Hoe wou je je speelschulden terugbetalen?
Ja, nou? - Dat zijn je zaken niet. Waarom?
Charlie heeft vernomen dat een van ons misschien achter de ontvoering zit.
Zo dacht ik er ook eerst over, maar het is zo gek nog niet.
20 ton is veel geld.
Als je niks te verbergen hebt, kan je ons vertellen hoe je wilt betalen.
Ira, je bent mijn vriend. Luister.
Hou je bek, verdomd. - Hij klinkt schuldig.
Avery, je trapt hier toch niet in? Hij wil z'n eigen huid redden.
Brett, kalmeer. Ik geloof niet dat iemand van ons erbij betrokken is.
Maar het wordt tijd dat we ons plan aanpassen.
Waarom? Het werkt. Hij heeft gebeld, ze hebben teruggebeld.
We laten Charlie vrij. -Ja.
Ira, hou je bek. - Hij moet naar het ziekenhuis.
Wat nou? Ik ga even weg, en jullie laten je naaien.
Een paar borrels en je dweept met 'm.
Ik kijk even niet, en hij maakt mietjes van jullie.
Avery, man. Het leven van je zuster staat op het spel.
Wat krijgen we nou? - Kijk ons.
Kijk ons. We hebben z'n vinger afgehakt, en jij bent gewapend.
Zo zijn we niet. We zijn niet beter dan hij.
Vertel dat aan Elise.
Hij heeft hier niks mee te maken. Vat je dat niet? Hij is onschuldig.
Ze zijn allemaal gelijk. Wie het gedaan heeft, is een detail.
Zoek maar op in de grondwet. - Max, zwijg.
Hij is onschuldig. - Hij is verantwoordelijk. Kom nou.
Weet je, er kleven liters bloed aan z'n handen.
Zeker weten. Laat me je informeren over je nieuwe vriend Charlie.
Over hoe hij echt is. Wil jij het vertellen van de honden?
Je gaat net lekker. - Onderbreek me gerust.
Een jaar geleden kocht hij een huis.
Hij trok erin. De buren hadden twee honden.
Ze blaften de hele nacht. Charlie vroeg om ze stil te houden.
De volgende nacht blaften ze weer de hele nacht.
En de nacht daarop, en daarop. Tot op een nacht.. niks meer. Stilte.
Geen herrie meer. Een week later treft de politie de honden ongedeerd aan.
Ze waren biefstuk aan het vreten. De buren hebben ze nooit gevonden.
Spoorloos. Klopt dat, Charlie?
Ongeveer. - Dat was een gerucht.
Hij is weg bij de maffia. - Klets niet.
Eén telefoontje, en hij had je zus gevonden. Eén.
Toeval? Komaan.
Dat klopt, het was geen toeval. Ik heb de juiste mensen benaderd.
Jullie hebben geluk dat ik ben wie ik ben en ken wie ik ken,
anders was je prinsesje al in mootjes gehakt.
Nog wat. Zelfs na wat je me hebt aangedaan, heb ik woord gehouden.
Genoeg. Wie denk je dat je voor je hebt?
En weet je wat ik nog meer kan met één telefoontje?
Ik kan gehakt van je laten maken.
Wat mijn buren is overkomen, heeft niks met honden te maken.
Lang geleden heeft die familie de mijne iets vreselijks aangedaan.
Brett z'n verhaal klopt. Maar één detail heeft hij niet vermeld.
Die honden waren geen biefstuk aan het eten.
Het is tijd, jongens.
Charlie, ben je daar?
Goed nieuws. Ze gaan akkoord.
Ze wachten tot ik weg ben, er zal niemand in de weg lopen,
en dan brengen ze haar naar het Lennox Hill ziekenhuis. Goed?
Ik schiet het geld wel voor. De banken gaan pas om 10 uur open.
Niet doodgaan. Advocaten hebben vrienden in de hel.
Gaat het nog door? - Ogenblik.
Doen jullie nog mee?
Mooi. Nu doen we het op mijn manier.
Je zegt hem waar we zijn. Mijn eigen chauffeur komt me halen.
Dan hebben jullie geen kans om me te beduvelen.
Vergeet het, je moet ons vertrouwen. - Nee. Vertrouw mij.
Ergens in de buurt dan. - Ja, hier niet.
Een hotel. - Ja, goed.
Een restaurant? Een benzinestation?
Geen commentaar?
Marty, blaas de hele zaak af.
Toe. - Middlebury Inn.
Op nog geen kilometer van hier, in Montauk.
Middlebury Inn, Montauk.
Middlebury Inn. Hoe kom ik daar?
Hoe kom je daar? - Makkelijk. Neem 124th Street naar...
124th? Nee, wacht. Door al dat verkeer? Kom nou.
Om deze tijd? Neem 2nd Avenue naar de Midtowntunnel.
Stil. - Is dat de bond van taxichauffeurs?
Central Park West, Parkway Central, Lennox, 125th Street.
Triborough Bridge, Central Park of Southern States snelweg.
We maken hier een eind aan. - Heb je dat?
Hou je haaks.
Mooi. Dus ze is ongedeerd? Dank je, M. Barret.
Geen dank. Dat heb je uitstekend uitgelegd, Max.
Onze padvinder. Ik wist niet dat je zo vaak in de bovenstad zat.
Ik studeer vaak in de bibliotheek.
Jij hebt lef. Ik zou er 's avonds niet alleen willen zijn.
Ik ben destijds begonnen als loopjongen.
Ik liep de hele stad af. Ik kende elke straat als m'n broekzak.
Maar zo ver was ik nooit geweest. Ik was ingedommeld in de metro.
Ik stapte uit en keek rond. Het was net of ik - Max zei het al -
op de maan was beland.
Ik wil best herinneringen ophalen, maar waar slaat dit op?
Vreemd. Anderhalve dag geleden reed Max hopeloos verloren in Harlem.
Nu kent hij het er als z'n broekzak.
Wat bedoel je? - Net wat ik zeg.
Hoe kan je verdwalen als je het er zo goed kent?
Daar is ze toch ontvoerd? -Nou en?
Het was donker en het regende. Het is jou ook overkomen.
Ik was toen acht. - Weer een complottheorie, Charlie?
Ik bloed dood. Doe me een plezier. - Je doet maar.
Nog één vraag. Hoe hebben ze je daar gevonden?
Weet ik het?
We hebben dit al besproken met de politie. Het haalt niks uit.
Smerissen zijn oliedom. Of is het anders gegaan?
Ik weet dat ik oud en moe ben. - Je hersens krijgen geen bloed meer.
Misschien. Ik begrijp hoe dit is gebeurd.
Het is niet goed, maar het is niet zo waanzinnig als het lijkt.
Waar heb je het over? - Eens kijken of dit je wat lijkt.
Ik ken lui die de Heilige Maagd kunnen overhalen
om uit eigen beweging in een blootblad te poseren.
Je bent ze iets verschuldigd. Je kunt ze niet terugbetalen. Niet nu.
Ze maken je goed bang, ze doen of er geen uitweg is uit deze rotzooi.
Dan zeggen ze dat je mazzel hebt. Jou willen ze wel matsen.
En als je ze helpt, overkomt niemand wat. Ben ik al warm?
IJskoud, Charlie. - Ik zit er niet zo ver naast, hè?
Ze stellen het heel rooskleurig voor.
Ze praten je iets aan dat je anders nooit had gedaan.
Het kan gebeuren. - Hou je mond.
Het gebeurt. Het begint met je eerste gok, griet, snuif of shot.
Tot het makkelijk wordt. En daarna voel je niks meer.
Hé, TK? - Je kletst, dat weet je.
Zeg het hem, Max. - Toe dan, Max.
Jij weet niks. - Ik zie het aan je ogen, Max.
Je kent mij niet. - Je bent schuldig.
Zeg het hem, Max.
Zeg het hem dan, Max.
Zeg maar. - Zeg het dan.
Ik wou je vinger niet afhakken. - Zeg je vrienden dat het je spijt.
Ik wou niemand pijn doen. - Wat bedoel je?
Zeg hem dat het niet waar is. - Zeg het.
Zeg gewoon dat het je spijt. Zeg: 'Het spijt me.'
Meer is er niet aan. 'Het spijt me.'
Vooruit, Max. Zeg dat het je spijt. - Zeg het hem, Max.
Zeg het hem!
Het spijt me.
Schoft. TK, breng die tas hier, nu. Geef me de zaag.
Doe dat wapen weg. - Zwijg. TK, geef hier.
TK, niet doen. - Avery..
Ga naar de andere kamer. - Geef me die zaag.
We hadden een plan. Oog om oog, tand om tand.
Al dat gezeik. Het is een flop. De verkeerde zit in de stoel.
TK, schiet op. Je hebt ons genaaid, man.
Doe het, nu. - Rustig. Rustig.
Avery. - Nee. Brett, je hebt gelijk.
We hebben de verkeerde z'n vinger afgehakt. Maar het was Max niet.
Het was Max niet, man.
Het was Max niet, ik was het.
Ik was het. Ik heb het gedaan.
UNC speelde in Dartmouth.
Ik zette in, het kon niet mis gaan. Ik verloor 25 ton.
Ik had niet gedacht dat het twee keer zou gebeuren.
Dus zette ik weer in. Op het einde van de dag was ik Antoine 50 ton schuldig.
Ik kon niet naar m'n vader toestappen. Niet weer.
Ik dacht dat ik in het ergste geval m'n hele leven zou moeten afbetalen.
En toen schoof Antoine mijn schuld door.
Het was net zoals Charlie zei, ik had mazzel. Ze zouden me matsen.
En hij stuurde een stel gorilla's op me af.
Ze hadden me zeker gemold. - Hou je mond.
Luister. Het was niet…
Ze zouden Elise alleen vasthouden.
Leg dat wapen neer, Brett.
Er zou niemand iets overkomen. Dat zwoeren ze, niemand.
Ik wist niet wat te doen, ik was doodsbang.
Ik had Max nodig. Hij heeft het gedaan voor mij. Het is zijn schuld niet.
Die schoften eisen twee miljoen. Zo was het niet afgesproken.
Er zou niemand iets overkomen, ze zouden Elise alleen vasthouden.
Het spijt me. Ze hadden me vermoord.
Heb jij je eigen zuster ontvoerd?
Ben je niet lekker? En je hebt ons erbij betrokken.
En wij dan, schoft? En wij dan? We zouden pokeren.
Je eigen zuster ontvoeren. Ga van me af, eikels.
Ga van me af.
Lono, Marty hier. Ik weet waar het is. - Ik heb het al gevonden.
Bedankt voor het opruimen. Ik voel me weer beter, echt waar.
Zeg dat tegen de tv. - En de antieken luchter.
Af en toe moet je je afreageren. Het is eruit, en ik voel me beter.
Jasses. Gedver.
Dit is echt belachelijk.
Ira, jij bent de man.
Verrek, alweer?
Dus je brengt haar naar 't ziekenhuis. - Wat, nog een keer?
Het meisje voor het geld. - Ik heb het door.
Wat doe je hier? Je zou haar voeren.
Ze heeft gisteren al gehad. - Is ze alleen? Ga haar voeren.
Jongens.
Jezus Christus. Zijn jullie niet lekker? Laat vallen.
Nee, jij. - Laat vallen.
Rustig. Dat is Lono, een vriend. Een vriend.
Ik knal 'm overhoop. - Niet doen.
Bedankt, Brett. - Wapen neer.
Wat is dat? - Mijn vriendin maar.
Chickie. Bel haar, kom. - Wat moet ik doen?
Schiet..
… hem neer.
Verdomd, waarom ik? - Het was jouw idee, oen.
Alles in orde? - Zozo. Op dit na.
Hebben ze je vinger afgehakt? Maniakken. Het komt door die rap.
Wie is dat? - Ira, mijn makker.
Dit is zijn huis. - Mooi huis.
Graag gedaan. - Leg neer. Je schiet nog in je voet.
Ik kan je niet vrijlaten. - Charlie, laat me hem mollen.
Je hebt geluk dat ik Lono niet laat begaan.
Wat je zegt. - Laat me gaan, en alles gaat door.
Ik kan je niet vrijlaten.
We hebben geen keus. - Ik ben gewapend. Wel, dus.
Wil je bij je vriend gaan liggen? Laat vallen.
Als we hem vrijlaten, is Elise dood. - Anders is iedereen dood.
Zo maakt Elise tenminste een kans.
Ik breng Charlie naar het ziekenhuis, we redden je zuster
en misschien blijf je leven. - Hoe weet ik dat als ik je vrijlaat,
je je aan de afspraak zal houden? - Avery, je hebt mijn woord.
Niet te geloven. - Wat doe je?
Ik laat hem vrij. - Eindelijk. Die krijgt verstand.
Je doet het niet.
Ik meen het.
Avery, leg dat wapen neer.
Wou je me neerknallen? Doe wat je moet doen, maar ik laat hem vrij.
Weer dat wapen. Speel eens braaf. - Laat vallen, eikel.
Doe jij het. - Ik hou mijn wapen, goed?
Je ring. Vergeet hem niet.
Hij ligt in vers ijs.
Dat heb ik gedaan.
Het spijt me van je vinger.
Ik weet dat je gehaast hebt, maar je hebt me 'je makker' genoemd.
Dat was fijn. En ik sta hier buiten. - Oprotten, slijmerd.
Rijden. - Ophoepelen, jongens.
Hou je haaks. - Ira, kom eens.
Jij bent de man, denk erom.
Dat is vers ijs. Heel koud.
Marty, alles gaat door. - Denk erom, het is mijn geld.
Waar ga jij heen? - Lennox Hill, m'n zuster ophalen.
Je wapen. - Waar ga jij heen?
Brett moet naar het ziekenhuis. - En jij?
Naar de we. Verdomd, ik moet Chickie bellen.
Wie helpt me dan schoonmaken?
Ik ben bezig. - U moet uw beurt afwachten.
Dit duurt maar even. Ik zoek mijn zus, Elise Chasten. c-h-a-s-t-e-n.
Ze is hier. In een kamer, ofwel is ze net hier, ik weet het niet.
Nee, ze is hier niet.
Dat moet een vergissing zijn. - Chadwick, Chule, geen Chasten.
Ze is hier niet. De volgende. - Weet u dat zeker?
De dokter zegt dat ik het wel red. En het meisje?
Wind je niet op, maar ze heeft het ziekenhuis nooit gehaald.
Dat is sneu.
Heel erg sneu. Tragisch gewoon.
Wafel?
Wat doe je? - Het geld.
Welk geld?
Per fout antwoord krijgt hij 'n kogel. Nog een keer. Waar?
In de badkuip, in de badkamer.
Ik wist niet dat het uw geld was. - Waar is het meisje?
Welk meisje?
Waar ik twee miljoen voor heb gedokt.
M. Bartolucci, ik zweer dat we nooit iemand hebben ontvoerd.
Het was een... - Zwijg.
Spraken ze de waarheid, denk je?
Dit is aan de lichte kant.
Dus je nam Avery z'n schuld over. En toen bedacht je dit. Mooi.
50 ton, dat is een hoop geld. - Je meent het, Skippy.
Wil je 20 keer zoveel?
Een miljoen? - In ruil voor?
Avery is effen en hij krijgt dit nooit te horen.
Wie ontvoeren we dan? - Niemand.
Iedereen zal denken dat je me vasthoudt.
Knap. - Heel knap.
En het mooie is dat niemand iets overkomt.
Kom op.
Mooi kleurtje. Jammer dat ik je vakantie moet verpesten.
Waar is het geld? - Ik haal het wel.
Max, ik hou van je.
Het spijt me. - Mij ook.
Elise, kijk me aan.
Had jij dit allemaal bedacht?
Max, je had gelijk over haar.
Lieg nooit tegen je vrienden.